توليد سوخت خودرو از لباسهای كهنه!
اگر قصد خلاص شدن از لباسهای كهنه و دست دوم خود را داريد، كمی دست نگهداريد! شايد در آينده ای نه چندان دور با همين لباسهای كهنه از دردسر بنزين سهميهبندی شده و آلايندگی آن خلاص شويد.
سه محقق ايراني در دانشگاه «بوروس» سوئد به روشی كاملا بديع برای توليد سوخت دست پيدا كردهاند كه میتواند تحولی عملی در توليد ارزان و گسترده سوختهای جايگزين و پاك ايجاد كند.
موفقيت جالب اين محققان بازتاب وسيعی در شبكههای تلويزيونی و روزنامههای سوئد داشته است.
به گفته محققان ايرانی اين پروژه، با اين روش میتوان از هر چهارم كيلوگرم پارچه به طور متوسط بيش از يك كيلوگرم اتانول توليد كرد كه میتواند سوخت يك خودرو معمولی در اروپا را برای بيش از 20 كيلومتر تامين كند.
آن طور كه محققان جوان اين پروژه میگويند، شايد در آيندهای نه چندان دور خريداران لباس مثلا پس از خريد شلوار جين مانند بطریهای نوشابه، گرويی پرداخت كرده و پس از استرداد شلوار مستعمل خود گرويی را پس خواهند گرفت و البسه مرجوعی نيز جهت توليد سوخت اتانول استفاده خواهد شد.
دكتر كيخسرو كريمی ــ استاديار دانشكده مهندسی شيمی دانشگاه صنعتی اصفهان ــ كه حين دوره تحقيقاتی خود در دانشگاه بوروس با همكاري دكتر محمد طاهرزاده، استاد و اعظم جيحانی پور، دانشجوي دكتری آن دانشگاه موفق به اجرای اين طرح تحقيقاتی در حوزه انرژیهای جايگزين شده است در گفتوگو با ايسنا گفت: در اين تحقيقات موفق به ساخت ماده ای شده ايم كه قادر است هر نوع پارچه را به سوخت تبديل كند، به اين ترتيب میتوان انواع لباسهای كهنه از جنس جين و ساير پارچه ها را به تركيبات سوختی قابل استفاده در خودروها تبديل كرد.
وي با اشاره به اين كه نتايج اين تحقيق در قالب چند مقاله در ژورنال معتبر علمی ارائه شده و خبر ساخت آن با توجه به كاربردهای جالب صنعتی مورد توجه خبرگزاریها و رسانههای مختلف سوئد و دنيا قرار گرفته است، تصريح كرد: در اين طرح كه در مقياسی نيمه صنعتی در سوئد اجرا شده و اجرای آن در فاز صنعتی دنبال میشود، براي اولين بار روش مقرون به صرفهای استحصال پنبه از پارچه مستعمل در مقياس صنعتی ارائه شده است.
كريمی خاطرنشان كرد: در تكنيك ابداعی پنبه پارچه در يك پروسه شيميايی سازگار با محيط زيست جدا شده و تحت واكنش با يك آنزيم و ميكروارگانيسمهای ويژه به اتانول تبديل میشود. بقيه تركيبات پارچه نيز جهت استفاده مجدد در اختيار توليد كنندگان پارچه قرار میگيرد.
وی افزود: علاوه بر اين در حال فعاليت روی فرايند ديگری هستيم كه طي آن پنبه استحصال شده از پارچه را به متان (بيوگاز) كه آن هم به عنوان سوخت كاربرد دارد، تبديل كنيم.
آن طور كه دكتر طاهرزاده به رسانههای سوئدي گفته، براساس تحقيقات وی، تنها در اين كشور اروپايي سالانه 17 هزار تن پارچه به عنوان زباله دور انداخته میشود كه استفاده از اين منبع عظيم و تبديل آن به سوخت اتانول قدم بزرگی جهت حفظ محيط زيست و حفظ كشاورزی غذايی خواهد بود.
طاهرزاده و دانشجويانش از سال 2007 تحقيقات خود را براي امكانسنجی توليد اتانول و بيوگاز از ضايعات نساجی آغاز كردند. آنها ابتدا از كتان خالص استفاده كردند و محصول نهايی اتانول بود.
با توجه به نتايج اميدبخش اين طرح آنها تحقيقات خود را روی استفاده از ساير منسوجات مثل پلي استر و تركيبات كتان ادامه دادند.
به گفته دكتر طاهرزاده با استفاده از يك شلوار جين ساير 130 كودكان میتوان سوخت مورد نياز براي تردد در مسير بوروس و شهر شوبو در هشت كيلومتری آن را تامين كرد.
دكتر كريمي درباره وضعيت استفاده از سوختهايی مثل اتانول و بيوگاز در اروپا به ايسنا گفت: در حال حاضر بخشی از اتوبوسهاي اين كشور با سوخت متان كار میكنند و اتانول نيز در بسياري از خودروها با تركيب حداكثر 30 درصد با بنزين بدون هر گونه تغيير در موتور يا با درصد بيشتر در موتورهای تغييريافته مورد استفاده قرار میگيرد.
وی تصريح كرد: اصولا در كشورهای اروپايی به جاي MTBE از اتانول در تركيب بنزين مصرفی در خودروها استفاده میشود. اتانول، سوختی مهربان با محيط زيست است كه امروزه از طريق كاشت گياهان تهيه میشود و به واسطه تهديد كشاورزی غذايی مورد انتقاد قرار گرفته است؛ در حالی كه با ابداع روش جديد میتوان از لباسهای مستعمل به عنوان منبعی مطمئن برای توليد اتانول استفاده كرد.
